Ο Χριστόφορος Σεβαστίδης, πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις με την παρέμβασή του για τη δίκη των Τεμπών στις 30-31 Μαρτίου 2026.
Οι δηλώσεις του που πυροδότησαν την αντιπαράθεση
«Πουλάνε σόου»: Κατηγόρησε πρόσωπα με βουλευτική ασυλία ότι εργαλειοποιούν τη δίκη για πολιτικούς σκοπούς και την μετατρέπουν σε επικοινωνιακό «σόου».
Παραλληλισμός με τη Χρυσή Αυγή: Χρησιμοποίησε σκληρή γλώσσα, αναφέροντας ότι ορισμένες συμπεριφορές εντός και εκτός δικαστηρίου θυμίζουν πρακτικές της Χρυσής Αυγής.
Πολιτική σκοπιμότητα: Υποστήριξε ότι υπάρχει στόχευση από ορισμένους να αλλάξουν τον χαρακτήρα της δίκης προκειμένου να προκληθεί αποσταθεροποίηση.
Αντιδράσεις
Οι δηλώσεις αυτές προκάλεσαν «χάος» και σφοδρές απαντήσεις από συγγενείς θυμάτων και πολιτικά πρόσωπα:
Η Μαρία Καρυστιανού: Άσκησε δριμεία κριτική κάνοντας λόγο για «θεσμική εκτροπή» και «προσβολή του κράτους δικαίου».
Ζωή Κωνσταντοπούλου: Υπήρξε άγρια κόντρα με την πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας, η οποία χαρακτήρισε τον κ. Σεβαστίδη ακατάλληλο.
Η παρέμβαση έγινε σε μια ήδη τεταμένη ατμόσφαιρα, καθώς η δίκη ξεκίνησε υπό δρακόντεια μέτρα ασφαλείας.
Στο επίκεντρο της έντασης βρέθηκαν οι αναφορές του κ. Σεβαστίδη που θεωρήθηκαν από πολλούς ως απρέπεια και έλλειψη ενσυναίσθησης απέναντι στους συγγενείς των θυμάτων.
Συγκεκριμένα, η συμπεριφορά που χαρακτηρίστηκε ως «εξωθεσμική» ή ανάρμοστη εστιάζεται στα εξής:
Η χρήση του όρου «σόου»: Η αναφορά του σε επικοινωνιακά τεχνάσματα εκλήφθηκε ως προσβολή προς τους γονείς (όπως η Μαρία Καρυστιανού) που δίνουν έναν εξαιρετικά δύσκολο αγώνα. Οι συγγενείς θεώρησαν ότι ο δικαστής προσπάθησε να υποβαθμίσει τον πόνο και την αναζήτηση της αλήθειας σε «πολιτικό θέατρο».
Η επίθεση σε δικηγόρους/πολιτικούς: Η Ζωή Κωνσταντοπούλου, που συμμετέχει στη δίκη, τον κατηγόρησε ότι με τις δηλώσεις του παρεμβαίνει στην εξέλιξη της δίκης και προσπαθεί να «φιμώσει» την πλευρά των θυμάτων, κάτι που δεν συνάδει με τον ρόλο ενός δικαστικού λειτουργού.
Ο παραλληλισμός με τη Χρυσή Αυγή: Αυτή η φράση θεωρήθηκε το «αποκορύφωμα» της προκλητικότητας, καθώς εξίσωσε την έντονη κριτική και τις διαμαρτυρίες των πολιτών και των συγγενών με εγκληματικές πρακτικές, προκαλώντας την οργισμένη αντίδραση της κ. Καρυστιανού, η οποία μίλησε για «προσπάθεια τρομοκράτησης».
Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθεί ένα ρήγμα εμπιστοσύνης μεταξύ των οικογενειών των θυμάτων και της ηγεσίας της Ένωσης Δικαστών, με τους συγγενείς να ζητούν την εξαίρεση ή την πειθαρχική δίωξη όσων εκφράζονται με τέτοιο τρόπο.
Η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων (ΕΔΕ) λειτουργεί ως ο κύριος συνδικαλιστικός φορέας των δικαστικών λειτουργών στην Ελλάδα.
Αν και οι δικαστές δεν είναι τυπικοί εργαζόμενοι, καθώς αποτελούν μέρος της τρίτης εξουσίας του κράτους, η συγκρότηση ενώσεων επιτρέπεται από το Σύνταγμα (Άρθρο 89 παρ. 5) για τη διασφάλιση των συμφερόντων τους.
Οι βασικοί στόχοι της Ένωσης (βάσει καταστατικού)
Προάσπιση της ανεξαρτησίας: Η διασφάλιση της προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας των δικαστών απέναντι στις άλλες εξουσίες.
Βελτίωση συνθηκών: Η διεκδίκηση καλύτερων όρων εργασίας και απονομής της δικαιοσύνης.
Συμμετοχή στη δημόσια συζήτηση: Η παρέμβαση σε νομοσχέδια που αφορούν τη Δικαιοσύνη και η προστασία των δικαιωμάτων των μελών της.
Το γεγονός ότι πρόκειται για συνδικαλιστικό όργανο αποτέλεσε κεντρικό σημείο της κριτικής που δέχθηκε ο Χριστόφορος Σεβαστίδης. Οι επικριτές του υποστήριξαν ότι:
Ένας συνδικαλιστικός φορέας δεν θα έπρεπε να παρεμβαίνει με πολιτικό λόγο σε μια ανοιχτή ποινική δίκη (όπως των Τεμπών).
Η ιδιότητα του συνδικαλιστή δεν του δίνει το δικαίωμα να επιτίθεται σε θύματα ή συγγενείς, καθώς αυτό υπερβαίνει τον θεσμικό ρόλο της Ένωσης.
Η αντιπαράθεση εστιάστηκε στο αν οι δηλώσεις του εξέφραζαν το σύνολο του κλάδου ή αν αποτελούσαν μια προσωπική/συνδικαλιστική στρατηγική που έβλαψε το κύρος της Δικαιοσύνης.
Οι δηλώσεις του Χριστόφορου Σεβαστίδη στα τέλη Μαρτίου 2026 προκάλεσαν έντονες επικρίσεις ότι ταυτίζεται με την κυβερνητική γραμμή στο θέμα των Τεμπών.
Συγκεκριμένα, η κριτική περί πολιτικής στήριξης στον Κυριάκο Μητσοτάκη και την κυβέρνηση βασίζεται στα εξής:
Υιοθέτηση κυβερνητικών επιχειρημάτων: Ο κ. Σεβαστίδης χρησιμοποίησε την ορολογία περί «εργαλειοποίησης» της τραγωδίας και «επικοινωνιακών σόου», επιχειρήματα που προβάλλονται συστηματικά από κυβερνητικά στελέχη και τον υπουργό Δικαιοσύνης, Γιώργο Φλωρίδη.
Καταγγελίες για «ωμή παρέμβαση»: Η Ζωή Κωνσταντοπούλου χαρακτήρισε την παρέμβασή του ως «ωμή παρέμβαση υπέρ της κυβέρνησης» και προσπάθεια να προστατευτούν πολιτικά πρόσωπα από τις ευθύνες τους.
Αντίδραση Μαρίας Καρυστιανού: Η πρόεδρος του συλλόγου θυμάτων έκανε λόγο για «συμπλευση με την κυβερνητική γραμμή» και την ηγεσία του Αρείου Πάγου, κατηγορώντας τον δικαστή ότι συμμετέχει σε μια προσπάθεια συγκάλυψης.
Θεσμικός ρόλος: Πολλοί αναλυτές σχολίασαν ότι οι δηλώσεις του υπερβαίνουν τον συνδικαλιστικό του ρόλο, μετατρέποντας την Ένωση Δικαστών σε έναν άτυπο «συνήγορο της κυβέρνησης» σε μια κρίσιμη δικαστική υπόθεση.
Παρ' όλα αυτά, ο ίδιος ο κ. Σεβαστίδης στο παρελθόν είχε συγκρουστεί με την κυβέρνηση για θέματα όπως η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και η επιστολή του Πρωθυπουργού στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, γεγονός που καθιστά την τωρινή του στάση ακόμη πιο αμφιλεγόμενη για τους επικριτές του.
Ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Γιώργος Φλωρίδης, «πήρε τη σκυτάλη» και προχώρησε σε δηλώσεις που ταυτίστηκαν σε μεγάλο βαθμό με το πνεύμα των όσων είπε ο Χριστόφορος Σεβαστίδης, κλιμακώνοντας την πολιτική αντιπαράθεση γύρω από τη δίκη των Τεμπών.
Οι παρεμβάσεις του Φλωρίδη κινήθηκαν στους εξής άξονες:
Περί «Χρυσαυγιτισμού»: Σε μία από τις πιο πολυσυζητημένες δηλώσεις του, ο υπουργός μίλησε για «υποκατάσταση Χρυσαυγιτισμού» με επικεφαλής τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Με αυτόν τον τρόπο, στήριξε εμμέσως τον παραλληλισμό που είχε κάνει ο Σεβαστίδης, κατηγορώντας την αντιπολίτευση για τοξικό κλίμα εντός του δικαστηρίου.
Απάντηση στη Μαρία Καρυστιανού: Ο κ. Φλωρίδης έδωσε σαφή απάντηση στις αιτιάσεις για τις συνθήκες της δίκης, δηλώνοντας χαρακτηριστικά ότι «στις δίκες δεν προβλέπονται ειδικές θέσεις για υποψήφιους αρχηγούς κομμάτων». Αυτή η φράση θεωρήθηκε αιχμή για την προσωπική ανάδειξη προσώπων μέσα από την τραγωδία.
Υπεράσπιση της αίθουσας: Παρά τις καταγγελίες των συγγενών για «συνθήκες στάβλου», ο υπουργός επέμεινε ότι η αίθουσα στη Λάρισα είναι «απολύτως κατάλληλη» και ότι οι αντιδράσεις αποτελούν μέρος ενός «πολιτικού παιχνιδιού» από μια μειοψηφία που θέλει να τορπιλίσει τη διαδικασία.
Νόμος και Τάξη: Τόνισε επανειλημμένα ότι στη δίκη θα εισέρχονται μόνο όσοι ορίζει ο νόμος, στηρίζοντας τα αυστηρά αστυνομικά μέτρα που εφαρμόστηκαν.
Αυτή η σύμπνοια δικαστικής ηγεσίας (Σεβαστίδης) και πολιτικής ηγεσίας (Φλωρίδης) είναι που προκάλεσε τις κατηγορίες από την πλευρά των θυμάτων για «θεσμική συμμαχία» με σκοπό τη συγκάλυψη.
Προσθήκη νέου σχολίου