Αντιδράσεις για το αντάρτικο των 5 βουλευτών της ΝΔ – Η επιστολή τους μέσω των «ΝΕΩΝ»
Η ανοιχτή επιστολή των πέντε βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας μέσω της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» στις 28 Απριλίου 2026 προκάλεσε έντονες εσωκομματικές και πολιτικές αντιδράσεις. Οι βουλευτές άσκησαν δριμεία κριτική στο μοντέλο του «επιτελικού κράτους», κάνοντας λόγο για υπερσυγκέντρωση εξουσιών στο Μέγαρο Μαξίμου και αποδυνάμωση του ρόλου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.
Την επιστολή υπογράφουν οι βουλευτές Αθανάσιος Ζεμπίλης, Ανδρέας Κατσανιώτης, Ξενοφών Μπαραλιάκος, Γιάννης Οικονόμου και Ιωάννης Παππάς.
Οι Κυριότερες Αντιδράσεις
Κυβερνητική Απάντηση: Η κυβέρνηση, μέσω του εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη και του υπουργού Κωστή Χατζηδάκη, επιχείρησε να υποβαθμίσει την ένταση, χαρακτηρίζοντας την παρέμβαση ως κατάθεση προβληματισμών που αναγνωρίζει παράλληλα τις κυβερνητικές επιτυχίες. Ο Πρωθυπουργός εμφανίζεται αποφασισμένος να κατευνάσει το κλίμα ενόψει του επικείμενου Συνεδρίου του κόμματος.
Αντιπολίτευση: Κόμματα όπως το ΠΑΣΟΚ σχολίασαν ότι οι ίδιοι οι βουλευτές της πλειοψηφίας «ομολογούν» την αποτυχία του επιτελικού μοντέλου, κάνοντας λόγο για βαθύ ρήγμα στην κυβέρνηση.
Θέση των Βουλευτών: Ο Ανδρέας Κατσανιώτης διευκρίνισε σε δηλώσεις του ότι «δεν είμαστε αντάρτες», αλλά υποστήριξε ότι το τρέχον μοντέλο είναι «βαθύτατα αθηνοκεντρικό» και χρειάζεται θεσμική ισορροπία. Ο Γιάννης Οικονόμου τόνισε στην ΕΡΤ ότι στόχος είναι η αναβάθμιση του ρόλου του βουλευτή χωρίς να ακυρώνεται η χρησιμότητα του επιτελικού κράτους.
Τα Κύρια Σημεία της Επιστολής
Οι 5 βουλευτές εστιάζουν στα εξής:
Διαφθορά: Υποστηρίζουν ότι το επιτελικό κράτος απέτυχε να ελέγξει πλήρως φαινόμενα διαφθοράς.
Θεσμική Ισορροπία: Ζητούν ενίσχυση του ρόλου των εκλεγμένων βουλευτών έναντι των «εξωκοινοβουλευτικών επιτελείων».
Αυτοτέλεια Υπουργείων: Καταγγέλλουν περιορισμό της αυτονομίας των υπουργείων λόγω της συγκέντρωσης αποφάσεων στον στενό πυρήνα του Μαξίμου.
Την επιστολή υπογράφουν οι Αθανάσιος Ζεμπίλης, Ανδρέας Κατσανιώτης, Ξενοφών Μπαραλιάκος, Γιάννης Οικονόμου, Ιωάννης Παππάς.
Η κίνηση αυτή των «5» θεωρείται από πολλούς πολιτικούς αναλυτές ως ένα ισχυρό εσωκομματικό πλήγμα, καθώς στρέφεται κατά του «σκληρού πυρήνα» της στρατηγικής του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Το «επιτελικό κράτος» δεν ήταν απλώς ένα σύνθημα, αλλά ο κεντρικός μηχανισμός με τον οποίο ο Πρωθυπουργός επέλεξε να διοικήσει από το 2019, συγκεντρώνοντας τον έλεγχο και τη λήψη αποφάσεων στο Μέγαρο Μαξίμου.
Η κριτική των βουλευτών αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα για τους εξής λόγους:
Αμφισβήτηση της αποτελεσματικότητας: Οι βουλευτές δεν εστιάζουν μόνο σε ιδεολογικά θέματα, αλλά υποστηρίζουν ότι το μοντέλο αυτό απέτυχε στην πράξη να αντιμετωπίσει τη διαφθορά και τις παθογένειες της δημόσιας διοίκησης.
Θεσμική «ασφυξία»: Καταγγέλλουν ότι οι υπουργοί και οι βουλευτές έχουν μετατραπεί σε απλούς διεκπεραιωτές αποφάσεων που λαμβάνονται από εξωκοινοβουλευτικούς συμβούλους, κάτι που προκαλεί ρήγμα στη σχέση του κόμματος με τη βάση του.
Η χρονική συγκυρία: Η παρέμβαση γίνεται σε μια περίοδο που η κυβέρνηση δέχεται πιέσεις για την καθημερινότητα (ακρίβεια, ασφάλεια), και η δημόσια διαφοροποίηση στελεχών που έχουν διατελέσει και σε κυβερνητικές θέσεις (όπως ο Γ. Οικονόμου) δείχνει ότι ο φόβος του «πολιτικού κόστους» αρχίζει να υπερτερεί της κομματικής πειθαρχίας.
Ενώ η κυβέρνηση προσπαθεί να το παρουσιάσει ως «γόνιμο διάλογο», είναι σαφές ότι η εικόνα της συμπαγούς διακυβέρνησης έχει τρωθεί, με το Μαξίμου να καλείται πλέον να ισορροπήσει ανάμεσα στον εκσυγχρονισμό που επαγγέλλεται και τις παραδοσιακές κοινοβουλευτικές διαδικασίες.
Προσθήκη νέου σχολίου